یادم نیست قبل از عید بود یا بعد از اون که با بابا به هزار بدبختی صحبت کردم و بابا با هزار نگرانی بهم اجازه ی سفر به کره رو داد.اما شرایط داشت باید با یه بزرگتر میبودم مثلا 25 ساله هرچند که از خودم 2 3 سال بزرگتر بودم خوب بودو مدت زمانشم قرار بود یکماه باشه ولی خب من میخواستم یجوری دوماهش کنم که ایده آل باشه چون یه ماه کمه و سه ماه زیاد! اما اصل موضوع اینه که دانشگاهی که دوره ی دوماهه داشته باشه نی

یه شبی رو مثل امشب تصور کن که هوا به رنگ سرمه ای تیره روشنه و چراغای شهرم روشن انگار همه مهمونی دارن و گل میگن گل میشنون هلال قشنگی از ماهی ک من همیشه بهت از تابندگی و قشنگی و پاکی نسبت میدم پاهاشو روی هم تو آسمون دراز کرده و لم داده تا برای یه شب طولانی دیگه راحت بشینه. انگار به آسمون سرمه ای اکلیل پاشیدنو وقتی سرتو تکون میدی هربار چنتا ستاره ی پراکنده چشمک میزنن و منظره ی درگیری فرکانس بالا ی در